Visie
Waartoe zijn wij hier, wat is de zin van het leven? Nooit een domme vraag, zeker niet in een tijd van crises waarin sommigen cynisch worden. Alle culturen hebben zich altijd met die vraag bezig gehouden. In de sterk geïndividualiseerde westerse wereld waarin verhoudingen, arbeidsplaatsen, situaties, relaties, technische mogelijkheden, producten en modes snel veranderen zijn vooral ook jongeren op zoek naar antwoorden.
Mijn antwoord heeft zich in mijn leven ontwikkeld tot het volgende:
1.Om te overleven, onszelf en de menselijke soort en wereld in stand te houden (eten, drinken, dak boven je hoofd, huishouden, milieu, voor velen ook voortplanten)
2.Om ons met anderen te verbinden (wij zijn in essentie sociale wezens, hebben elkaar nodig en hebben elkaar veel te bieden)
3.Om ons zelf te ontwikkelen, om te leren (we maken fouten, maar laten we daar van leren anders waren ze er voor niets)
4. Om iets bij te dragen (eten, drinken, zinnige producten of diensten, inzichten, steun aan anderen, nieuwe generaties op de wereld zetten)
5. Om te genieten.
Alle vijf hangen met elkaar samen, overlappen elkaar; dan weer ligt het accent hierop, dan weer daar. Ieder zoekt daarin zijn of haar eigen weg.
Jongens groeien op met energie, creativiteit en fantasie, proberen graag dingen uit: vol mogelijke kwaliteiten. Zij willen hun leven betekenis geven en hebben de wereld veel te bieden. Er komt veel op hen af. Wat kun je, wat kies je, waar liggen je talenten? Wat heeft werkelijk waarde? Wat komt daarbij kijken? Wat kunnen zij zelf?
Zij nemen en lopen risico’s: om er van te leren, om zichzelf en hun krachten te meten, maar wellicht ook om de 'kicks & clicks' die gevoelens van twijfel tijdelijk doven. Waar hebben zij begrenzing, kennis of uitdaging nodig? Wie en wat hebben zij daarbij nodig? .
Geen jongen is hetzelfde en je kunt jongens ook niet reduceren tot hun sekse. Toch kun je zeggen dat zij vaak voor andere opgaven staan dan meisjes: bij hun groei van baby tot puber en van puber naar persoonlijkheid. Dit hangt samen met hun aanleg, maar ook met de manier waarop de omgeving tijdens hun rijping op hen reageert.
De wereld verandert snel, verhoudingen tussen mannen en vrouwen verschuiven. De arbeidsmarkt vraagt steeds meer om sociale intelligentie, talige vermogens, open communicatie, zorgvaardigheden en het nemen van verantwoordelijkheid voor de gevolgen van eigen gedrag. Meisjes lijken dit gemakkelijker te ontwikkelen. Jongens kunnen dat ook, maar dat gaat niet vanzelf. Ook zij hebben toekomstperspectief nodig. Het oude keurslijf van traditionele mannelijkheid, de dwingende rollen, rituelen en gedragswijzen is achterhaald, ook voor jongens liggen nieuwe mogelijkheden open. Sommigen zijn hier niet op voorbereid en vinden hun uitweg in woede en geweld, of trekken zich terug achter hun toetsenbord en/of gebruiken drugs en alcohol als een vorm van zelfmedicatie. I.p.v. externe regulering, dwang en gehoorzaamheid, komt meer zelfregulering en verbinding met anderen. Dit stelt opvoeding en onderwijs voor werkelijk nieuwe eisen. Zie ook: overzicht van items
In het onderwijs, maar ook in steeds meer banen en in relaties is de emancipatie van meisjes en vrouwen duidelijk. Dat vraagt om veranderingen bij jongens en mannen maar biedt ook hen nieuwe kansen; bijvoorbeeld de last van hypotheek samen delen, grotere flexibiliteit in carriere en opvoeding/zorg voor een volgende generatie.
Het is overigens niet alleen 'Use it or lose it...'. Wanneer we het potentieel, de energie en de vragen van jongens verwaarlozen gaan sommigen zich extra riskant gedragen. Anderen vallen terug in oude vormen, een deel keert zich tegen de wereld, niet alleen destructief tegen anderen, vrouwen, minderheden of gezagsdragers, maar ook tegen zichzelf. Jongens komen vaak negatief in beeld, maar waar zijn zij mee bezig?
Mogelijk wangedrag is vaak een 'oplossing' voor iets: een drang, een behoefte, een conflict. Er zijn dus ook andere, betere oplossingen. Die behoefte, drang, impuls of fantasie is bewerkbaar. Domweg handhaven van geboden en verboden zonder perspectief op 'Wat dan wel?' werkt niet en helpt niet. De energie, kwaliteiten, wensen, dilemma's of problemen van jongens verdienen meer aandacht. In opvoeding, kindercentra en onderwijs of bij sport, verkeer, jeugdzorg of justitie.
Werken met jongens is vóór alles iets mét jongens doen. Vanuit het fysieke en het emotionele naar het mentale en terug. Het draait om zelfmanagement, zelfreflectie, nieuwsgierigheid, kennis en zich verbinden met de wereld. ("Wie ben ík? Welke signalen krijg ik van mijn lichaam en uit mijn omgeving?"). Van zèlf gewaarworden wie zij zijn, wat zij meemaken en zichzelf accepteren, gaan zij naar gewaarworden van anderen en hun eigen verantwoordelijkheden. "Het is goed dat ik er ben, ik mag er zijn, en van dáár uit kan ik nog veel leren en bijdragen".
'Constructief werken met jongens' wordt geïnspireerd door eigen ervaringen, ervaringen van anderen en onderzoek: variërend van bio- en neuropsychologie, tot socialisatie, sociologie, pedagogie, geschiedenis en welke andere invalshoek dan ook die productief is. Wij kunnen jonge mannen met onze ervaringen, kennis en inzichten steunen mits we feeling ontwikkelen voor, en inspelen óp sekseverschillen: in aanleg, rijping en de manier waarop de omgeving hen beïnvloedt. Zo kunnen jongens, geruggensteund door kennis en inzichten van anderen, hun eigen keuzes maken en hun energie in goede banen leiden, op zoek naar een leven met betekenis, respect voor zichzelf en anderen en met aandacht en verantwoordelijkheid voor de wereld die wij delen.
Deze visie wordt in allerlei vormen verder uitgewerkt op de pagina opgroeiende jongens (algemeen), en toegepast op de pagina's onder aanbod, bijv. in opvoeding, onderwijs, verkeer en jeugdzorg, vaak met downloadbare teksten, links, tips en actualiteiten.
